Ο Craig Ehlo έκανε πάντα ό, τι καλύτερο μπορούσε

Ο Craig Ehlo έκανε πάντα ό, τι καλύτερο μπορούσε
07. Μαΐου 2018 Bedtime Stories 0

Μια μέρα σαν κι αυτή, στις 7 Μαΐου του 1989, ο κόσμος στις κερκίδες του Coliseum στο Cleveland βιώνει στο πετσί του μια από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του Michael Jordan. Το θέμα, βέβαια, είναι ότι οι μεγάλες στιγμές μιας τέτοιας καριέρας δεν είναι και λίγες, οπότε καταντάει ενίοτε κουραστικό να αφηγείται κανείς συνεχώς τα επιτεύγματα ενός Μύθου επικεντρώνοντας αποκλειστικά σε εκείνον. Ας το πάμε οπότε αλλιώς, κι ας προσεγγίσουμε το ζήτημα από την πλευρά του παθόντος. 

Ο Craig Ehlo ήρθε στον κόσμο, και πιο συγκεκριμένα στο Lubbock του βορειοδυτικού Texas, στις 11 Αυγούστου του 1961. Ο ξανθομάλλης Τεξανός υπήρξε ένας τρομερά αθλητικός παίκτης, εξαιρετικός αμυντικός και αξιόπιστος σουτέρ τριών πόντων, ένας πραγματικός «3&D» πολύ πριν την εποχή που καθιερώθηκε και έγινε μόδα ο συγκεκριμένος όρος. Ο Ehlo είχε μια αξιοπρεπέστατη καριέρα στο NBA που κράτησε 14 ολόκληρα χρόνια, με τα καλύτερα από αυτά να τα περνά στο Cleveland. Πάνω και πέρα από όλα, όμως, έμεινε στην Ιστορία ως το αγαπημένο «θύμα» του Michael Jordan.

Στα Playoffs του 1989 λοιπόν, για να μπούμε σιγά σιγά στο θέμα, οι Cavaliers συναντούν τους Bulls στον πρώτο γύρο των Playoffs έχοντας το πλεονέκτημα έδρας. Η σειρά είναι ισόπαλη στο 2-2, και το αποφασιστικό ματς γίνεται στο Cleveland. Σε εκείνο το παιχνίδι, ο ήρωάς μας κάνει ένα από τα καλύτερα ματς της καριέρας του. Παρά το γεγονός ότι έχει γυρίσει τον αστράγαλό του νωρίτερα μέσα στο παιχνίδι, ο Ehlo συνεχίζει και σκοράρει δύο κρίσιμα τρίποντα προς το τέλος του παιχνιδιού, ενώ εν μέσω αποθέωσης πετυχαίνει το layup που βάζει μπροστά τους Cavaliers με 100-99, με μόλις 3 δευτερόλεπτα να απομένουν στο χρονόμετρο.

«Το πρόβλημα ήταν αυτό ακριβώς: ότι έμεναν ακόμα 3 δευτερόλεπτα», θυμάται ο ίδιος. Οι Bulls παίρνουν time out, η επαναφορά είναι από το πλάι και όλοι ξέρουν σε τίνος τα χέρια θα πάει η μπάλα. Και τότε ο Craig Ehlo, που δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ μέσα στα παιχνίδια, ανεβασμένος από την απόδοσή του και τον παλμό του κόσμου, αποφασίζει να κάνει το κομμάτι του. Πλησιάζει, λοιπόν, τον Jordan, και του λέει: «Κύριε Jordan, δεν μπορώ να σε αφήσω να σκοράρεις». Σφάλμα. Ο Jordan γυρίζει, τον κοιτάζει και του χαμογελάει πλατιά. «Πίστεψα ότι μπορώ να μπω στο μυαλό του», λέει χρόνια μετά ο Ehlo. «Δεν ξέρω, ίσως έφταιγε το «κύριε». Ίσως θα έπρεπε να τον είχα αποκαλέσει απλά Michael».

O Larry Nance αφήνει τον Brad Sellers που κάνει την επαναφορά και πηγαίνει να δυσκολέψει τον Jordan, ώστε να μην πάρει την μπάλα. Μάταια. Ο superstar των Bulls βρίσκει τον τρόπο να ξεμαρκαριστεί, και καθώς υποδέχεται την μπάλα, το αριστερό πόδι του Ehlo γλιστράει στιγμιαία στο παρκέ. Και αυτό ήταν όλο. «Αντί να είμαι μπροστά του και να παίξω κανονικά άμυνα, αναγκάστηκα να τρέξω για να τον προλάβω. Σηκώθηκα για να τον μαρκάρω στο σουτ, έβαλα το χέρι στο πρόσωπό του, όμως με τη φόρα που είχα πέρασα από μπροστά του, καθώς αυτός στάθηκε για μια στιγμή στον αέρα». Ο Jordan, φυσικά, δεν λάθεψε, προσφέροντας στον κόσμο μια από τις πλέον θρυλικές στιγμές στην Ιστορία του NBA. «The Shot», το δεύτερο στην καριέρα του Air μετά από εκείνο που είχε δώσει τον τίτλο στο North Carolina. Το τρίτο, και μεγαλύτερο όλων, θα ερχόταν χρόνια αργότερα, απέναντι στους Jazz και τον Bryon Russell. 

Η αντιπαλότητα των Cavs με τους Bulls ήταν υπέροχη, αλλά μάλλον μονόπλευρη. Η ομάδα του Chicago απέκλεισε τους Cavaliers στα Playoffs πέντε φορές σε επτά χρόνια. Και, ασφαλώς, αυτή δεν ήταν η μόνη φορά που ο Ehlo δεινοπάθησε απέναντι στον Jordan. Την αμέσως επόμενη σεζόν, στις 28 Μαρτίου του 1990, οι δύο ομάδες βρίσκονται και πάλι αντιμέτωπες στο Cleveland. Το πρωί πριν το παιχνίδι, πέφτει στα χέρια του Jordan μια τοπική εφημερίδα που έχει τίτλο «Mission Impossible: Ehlo to try and ground Air Jordan». Ασφαλώς, ο πιο σκληρός μπάσταρδος που πάτησε ποτέ παρκέ δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσει να περάσει έτσι, και αποφασίζει να διδάξει ένα σκληρό μάθημα στο Cleveland.

Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς πως, αυτός που την πληρώνει, δεν είναι άλλος από τον Craig Ehlo. Ο οποίος, όπως είναι φυσικό, περιγράφει το τι έγινε καλύτερα από τον καθένα: «Κάποια στιγμή μέσα στο ματς, και αφού έχει ξεκινήσει εκπληκτικά, με πιάνει και μου λέει «άκου, φίλε, τα βάζω όλα, για αυτό θα σου πω τι θα κάνω από πριν, για να δούμε αν μπορείς να με σταματήσεις. Ξέρεις ότι δεν μπορείς να με σταματήσεις. Το ξέρεις. Δεν μπορείς. Απλά δεν μπορείς να με μαρκάρεις. Θα πάρω την μπάλα στον αριστερό «αγκώνα», θα κάνω drive από αριστερά προς την baseline, και μετά θα σηκωθώ και θα σουτάρω ένα fadeaway». Οπότε σκέφτομαι ok, αφού μου λέει τι θα κάνει, θα το εκμεταλλευτώ. Κολλάω πάνω του, είμαι μαζί του σε κάθε βήμα, αλλά έτσι κι αλλιώς σουτάρει και ευστοχεί με ταμπλό. Καθώς τρέχουμε προς την άλλη πλευρά του παρκέ, γυρίζει και με κοιτάει σηκώνοντας τους ώμους και μου λέει «σου το είπα, σου το είπα». Και του απάντησα απλά «μην το ξανακάνεις αυτό». Ήταν εκπληκτικό, απίστευτο. Έκανε αυτό ακριβώς που μου είπε, ήμουν εκεί, πάνω του, δίπλα του, σήκωσα το χέρι μου στο πρόσωπό του, έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Αλλά δεν είχε σημασία. Απλά, ήταν τόσο καλός».

Ο Craig Ehlo τελείωσε την καριέρα του το 1997 στο Seattle. Αρκετά χρόνια αργότερα, υποβλήθηκε σε μια επέμβαση στην πλάτη, για να διορθώσει ένα χρόνιο πρόβλημα που τον ταλαιπωρούσε. Αναγκάστηκε να μείνει σε ακινησία για περίπου 6 μήνες, όμως ο πόνος, ακόμα και μετά από αυτό, ήταν υπερβολικός για να τον αντέξει. Στο τέλος, εθίστηκε στα παυσίπονα. Τρία χρόνια αργότερα, έπαιρνε κάπου 15 χάπια τη μέρα. Δεν ήταν πια ο εαυτός του, και ο εθισμός του προκάλεσε ένα περιστατικό βίας στο σπίτι του, όπου χρειάστηκε να τον συγκρατήσει ο γιος του. Πέρασε μια μέρα στη φυλακή, όμως μπήκε σε κέντρο απεξάρτησης και κατάφερε να «καθαρίσει». «Δεν μου φταίει κανείς», λέει ο ίδιος. «Όλοι προσπαθούσαν να με βοηθήσουν. Εγώ φταίω, και κανένας άλλος. Ντράπηκα τόσο πολύ για αυτό που έγινε. Όμως μου έκανε καλό. Αναγκάστηκα να δω την κατάσταση κατάματα, ζήτησα και πήρα βοήθεια, και κατάφερα να ξαναφτιάξω από την αρχή τη σχέση μου με τη γυναίκα και τα παιδιά μου».

Ακόμα κι αν έχουν περάσει δεκαετίες, οι άνθρωποι συνεχίζουν να τον αναγνωρίζουν ως τον τύπο που μάρκαρε τον Jordan σε εκείνο το σουτ. Όταν τον ρωτάνε για αυτό παιδιά που δεν είχαν καν γεννηθεί τότε, ο Ehlo απαντάει πια με περηφάνια: «Ένας τεράστιος παίκτης έβαλε ένα τεράστιο σουτ. Αλλά το ζήτημα είναι αυτό που λέμε στα παιδιά μας: «να κάνεις πάντα ό, τι καλύτερο μπορείς». Αυτό ακριβώς έκανα και εγώ: ό, τι καλύτερο μπορούσα».


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *