Before it was cool: Οι Warriors του Baron Davis και η φλεγόμενη Oracle Arena

Before it was cool: Οι Warriors του Baron Davis και η φλεγόμενη Oracle Arena
11. Μαΐου 2018 Bedtime Stories 0

Μπαίνοντας στα Playoffs του 2007, οι Warriors είναι μια από τις μεγαλύτερες καλτ απολαύσεις του NBA, μα σίγουρα όχι η υπερδύναμη που γνωρίζουμε μια δεκαετία αργότερα. Η ομάδα του Golden State απείχε από την postseason για 12 ολόκληρα χρόνια, όμως έχει πια στην άκρη του πάγκου τον μεγάλο Don Nelson, και στο παρκέ έναν εκρηκτικό πυρήνα που αποτελείται από τους Baron Davis, Jason Richardson, Stephen Jackson και Matt Barnes, με τον νεαρό τότε Monta Ellis να έρχεται από τον πάγκο. Αναπληρωματικός point guard, δε, είναι ο Sarunas Jasikevicius.

Οι Warriors κλείνουν τη σεζόν με ρεκόρ 42-40 και παίρνουν την 8η θέση στη Δύση. Στον πρώτο γύρο των Playoffs, βρίσκονται αντιμέτωποι με το μεγάλο φαβορί της Περιφέρειας, τους Mavericks του Dirk Nowitzki, που έχουν τελειώσει τη σεζόν με 67 νίκες. Οι Warriors ξαφνιάζουν τους Mavericks και χορεύοντας στον ξέφρενο ρυθμό του Baron Davis παγώνουν το Dallas, κερδίζοντας το Game 1. Οι Maverics φέρνουν τη σειρά στα ίσια στο δεύτερο παιχνίδι, και δείχνουν να στέκονται και πάλι στα πόδια τους. Στα δύο ματς που ακολουθούν, όμως, στο Oakland, μπαίνει στην εξίσωση η κολασμένη Oracle Arena. Οι Mavericks χάνουν το Game 3 με κάτω τα χέρια, ενώ παλεύουν μέχρι τέλους το τέταρτο παιχνίδι, όμως ο Davis είναι ασταμάτητος και οι Warriors κάνουν το 3-1. Η σειρά επιστρέφει στο Dallas και οι απελπισμένοι πια Mavericks επιβιώνουν, όμως το Game 6, ξανά στο Oakland, είναι παράσταση για έναν ρόλο: με ηγέτη τον Stephen «Captain Jack» Jackson, οι Warriors τρέχουν ένα σερί 18-0 στο τρίτο δωδεκάλεπτο και, εκμεταλλευόμενοι μια από τις χειρότερες βραδιές της καριέρας του Dirk Nowitzki, σπάνε πλάκα κόντρα στους Mavericks. Σε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην Ιστορία των Playoffs, οι Warriors επικρατούν με 111-86 και πετάνε εκτός συνέχειας την ομάδα του Dallas, τελειώνοντας τη σειρά με 4-2.

Μικρή παράκαμψη στην αφήγηση για μια ωραία ιστοριούλα. Μετά το τέλος του Game 6 και τον αποκλεισμό των Mavericks, ο έξαλλος Dirk Nowitzki αδυνατεί να συγκρατήσει τα νεύρα του, καθ’ οδόν για τα αποδυτήρια. Έτσι, πιάνει έναν κάδο που βρίσκει στο διάβα του και τον εκσφενδονίζει με δύναμη στον απέναντι τοίχο, δημιουργώντας μια συμπαθέστατη, μικρή τρύπα. Κάποιος ωραίος τύπος, εκ των φροντιστών του γηπέδου, σκέφτεται πως η τρύπα μπορεί και να εξελιχθεί σε μνημείο, και πείθει τους υπεύθυνους να την αφήσουν στην ησυχία της. Μερικά χρόνια αργότερα, ένας από τους ανθρώπους των Warriors λέει στον Nowitzki ότι η τρύπα που έκανε στον τοίχο είναι ακόμα εκεί και τον ρωτάει αν θα ήθελε να την υπογράψει. Ασφαλώς, ο Γερμανός το βρίσκει υπέροχη ιδέα και δέχεται. 11 χρόνια μετά το ματς, λοιπόν, η τρύπα που προκάλεσε ο Dirk Nowitzki στον τοίχο της Oracle Arena είναι στη θέση της, υπογεγραμμένη από τον ένοχο και με ένα «We Believe» μπλουζάκι κρεμασμένο από πάνω της.

Τέλος παράκαμψης.

Στον δεύτερο γύρο των Playoffs περιμένουν οι ισχυροί Jazz των Deron Williams, Carlos Boozer, Andrei Kirilenko και Mehmet Okur. Ο ενθουσιασμός των φίλων των Warriors είναι τεράστιος, και η πίστη ότι η ομάδα μπορεί να κάνει ακόμα ένα θαύμα ενισχύεται από το γεγονός ότι, αν και χάνει και τα 2 πρώτα ματς της σειράς στη Utah, η εικόνα της είναι άκρως ανταγωνιστική, και οι περισσότεροι θεωρούν ότι η Oracle Arena θα δώσει ξανά στους Warriors την ώθηση που χρειάζονται για να αντιστρέψουν την κατάσταση. Στις 11 Μαΐου του 2007, μπροστά σε σχεδόν 20.000 αφιονισμένους Καλιφορνέζους που φοράνε κίτρινα μπλουζάκια με το σύνθημα «We Believe», ο Davis και η παρέα του διασύρουν τους Jazz με 125-105, ενισχύοντας τις ελπίδες του κόσμου για μια νέα υπέρβαση. 

Λίγο πριν το τέλος του ματς, έρχεται η στιγμή που σπρώχνει τις ακουστικές αντοχές των παρευρισκόμενων στα άκρα: ο Baron Davis ξεφεύγει από τον Deron Williams, και στο δρόμο προς το καλάθι των Jazz βρίσκει μπροστά του τον Andrei Kirilenko. Εκείνη την εποχή, ο «AK-47» ήταν ένα πραγματικό τέρας στη ρακέτα της ομάδας της Utah. Στα 2 πρώτα παιχνίδια της σειράς είχε 7 και 6 τάπες, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή στα Playoffs μετρούσε περίπου 3.5 μέσο όρο. Ο Davis τον βλέπει να έρχεται, αλλά δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Προλαβαίνει να πατήσει ένα κλικ πριν τον Ρώσο και, όταν τα δύο κορμιά συγκρούονται στον αέρα, του κλέβει την ψυχή, καρφώνοντας με μανία. Η Oracle Arena εκρήγνυται, με τον μετρητή ήχου να χαϊδεύει τα 108 decibel, τιμή που, σύμφωνα με ειδικούς και με δεδομένο ότι βρισκόμαστε σε κλειστό χώρο, όπου ο ήχος φυλακίζεται, αγγίζει τον θόρυβο που κάνουν οι κινητήρες ενός jet κατά την απογείωση.

Οι Warriors, όμως, δεν είχαν άλλο να δώσουν. Δύο μέρες αργότερα θα έχαναν εντός έδρας από τους Jazz, οι οποίοι θα τελείωναν τη δουλειά στο 5ο ματς, πίσω στη Utah. Ο Baron Davis τελείωσε τα Playoffs με 25.3 πόντους, 6.5 ασίστ, 4.5 ριμπάουντ και 2.9 κλεψίματα μέσο όρο. Γεννημένος στο Los Angeles, στις 13 Απριλίου του 1979, δεν έγινε ποτέ ο παίκτης που έπρεπε να γίνει, αφού το κορμί του δεν άντεξε τη γαματοσύνη του και τον πρόδωσε σε ουκ ολίγες περιπτώσεις στην καριέρα του. Την Άνοιξη του ’07, όμως, κατάφερε να κάνει μια ολόκληρη πόλη να πιστέψει στα θαύματα, και να χαρίσει στην ανθρωπότητα μια από τις πιο σκληρά πορωτικές φάσεις στην Ιστορία των Playoffs.

Μιλώντας για γαματοσύνη, να μην αδικήσω τον μεγάλο Kirilenko. Όταν κλήθηκε να σχολιάσει τη στιγμή που ο Baron Davis τον κάρφωσε διά παντός στη συλλογική μνήμη, ο Ρώσος τιτάνας αρκέστηκε στο εξής: «Τουλάχιστον θα είμαι στο poster…»


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *