About

 

Πρώτα ήταν η μπάλα του πατέρα σου, αυτή που υπήρχε στο σπίτι από τη μέρα που άρχισες να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο.
Έπειτα ήρθε η δικιά σου μπάλα, αυτή που σου πήραν δώρο, και μετά εκείνη που αγόρασες μόνος σου, με τα λεφτά από το χαρτζιλίκι.
Η περίεργη ηχώ του θορύβου της μπάλας να σκάει στο τσιμέντο. Η μπάλα που δε βρίσκει στόχο. Η μπάλα που βρίσκει στόχο, με διχτάκι ή χωρίς. Τα σημάδια από το ανοιχτό γηπεδάκι στα πόδια και τα χέρια σου. Στα ρούχα, στο πρόσωπο. Ο ιδρώτας, η κούραση, το χαμόγελο. Η μάνα σου να σε περιμένει στο μπαλκόνι, αφού έχει για τα καλά νυχτώσει.
Η πρώτη σου φορά στο παρκέ. Η μυρωδιά. Η μουσική από το γλίστρημα των παπουτσιών. Ο ήχος του κόσμου.
Το γήπεδο. Η κερκίδα και ο παλμός της. Οι παίκτες. Οι αγαπημένοι σου παίκτες. Η ησυχία στη γραμμή των βολών. Η έκρηξη στο κάρφωμα. Τα σφυρίγματα του κόσμου. Τα σφυρίγματα στο παρκέ. Η κόρνα. Τα χειροκροτήματα.
Η τηλεόραση. Οι φίλοι γύρω σου στον καναπέ. Η ομάδα. Η Εθνική ομάδα. Το καλοκαίρι στο παράθυρο. Η στεναχώρια, η χαρά, τα πανηγύρια, τα συναισθήματα, μέχρι το επόμενο ραντεβού.
Η μπάλα σου. Η μπάλα που υπάρχει στο σπίτι, όταν ο επόμενος αρχίσει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο.
Το τσιμέντο. Ξανά το τσιμέντο. Το συναίσθημα που έχεις για χρόνια, ακόμα ζωντανό, και η χαρά να το βλέπεις να λάμπει για πρώτη φορά και σε άλλα, νεαρότερα μάτια.
Το τσιμέντο. Το παρκέ. Το διχτάκι. Οι ήχοι. Οι φωνές. Το συναίσθημα. Η χαρά. Το γέλιο. Η κούραση. Ο ιδρώτας. Τα δάκρυα. Οι ιστορίες. Οι θρύλοι. Εσύ. Οι φίλοι σου. Οι δικοί σου άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι. Το παιχνίδι. Η αγάπη.
Το μπάσκετ.

(pic by Francesco Vinci – «Streetball in Harlem»)